Inter Mediolan-historia
Inter Mediolan-historia
Inter Mediolan (Football Club Internazionale Milano, Internazionale Milano Football Club, potocznie - Inter, przydomek - Nerazzurri ) – włoski klub piłkarski z Mediolanu. 9 marca 1908 roku, grupa ludzi utworzyła "Football Club Internazionale Milano". Nazwa klubu oznaczała, że nowopowstały klub będzie otwarty na piłkarzy innych narodowości tak jak na Włochów. Pierwszym kapitanem zespołu został Hernst Manktl, który był Szwajcarem. Barwy klubu to złoty, niebieski i czarny - ta tradycja przetrwała do dziś. Inter Mediolan swój pierwszy tytuł zdobył już w 1910 roku. Do 1928 roku we Włoszech nie było wspólnej ligi - zespoły rywalizowały w rozgrywkach lokalnych i dopiero najlepsi grali między sobą o mistrzostwo kraju. Inter dwukrotnie wygrywał grupę regionalną, ale zdobycie drugiego mistrzostwa kraju uniemożliwiła mu I wojna światowa. Udało to się jednak w 1920 roku. Po wojnie Inter ciągle znajdował się w czołówce ale zawsze stawał im na drodze albo Juventus albo Milan. Dopiero w latach 1953/1954 Inter zdobył dwa tytuły Mistrzowskie Włoch z rzędu. Później znowu dla Juce i Milanu nie stwarzali większych problemów. Najlepszy okres dla Interu zaczął się w 1960 roku kiedy to do klubu sprowadzono Helenio Herrera trenera, który wcześniej prowadził Barcelone. Herrera stał się największym twórcą sukcesów Internazionale. W 1961 roku do klubu sprowadzono jednego z najlepszych wówczas piłkarzy na Świecie-Hiszpana Luisa Suáreza. W 1963 zdobycie pierwszego miejsca w lidze oznaczało ósme z kolei mistrzostwo kraju. W 1964 roku Inter wygrał z Realem Madryt 3-1 i zdobył swój pierwszy Puchar Mistrzów. Jakkolwiek dziesięć dni później Bologna wygrała rozgrywki play-off i uzyskała mistrzostwo kraju, od teraz Inter zostaje nieugięty. Mecz play-off o puchar Interkontynentalny w Madrycie został rozegrany w ulewnym deszczu. Inter grał przeciwko Indepedinete Argentina i wygrał 1-0, po Buenos Aires (1-0) i na San Siro (2-0). Po regulaminowym czasie Mario Corso przesądził o wyniku spotkania, oczywiście strzelając lewą nogą. Milani, Facchetti i Domenighini unieśli do góry puchar w tryumfie. Włochy mogły czekać, ale nie za długo. W sezonie 1964/1965 zdobyli po raz dziewiąty mistrzostwo kraju, dokładnie jak rok wcześniej wygrywając finał Pucharu Mistrzów dziesięć dni przed końcem ligi krajowej. Po tym okresie wielkich sukcesów już nie było takich dobrych wyników. Od tej pory zdobyli tylko parę razy Mistrzostwo Włoch. Dopiero w 1991 roku Nerazzurri zdobyło Puchar UEFA. Ten wyczyn powtórzyli jeszcze w 1994 roku.i 1998. Po tym sukcesie na arenie Europejskiej Inter już nie miał takich wyników, a następne Scudetto zdobyli trzy razy z rzędu w latach 2006/2008. W 2008 walka o mistrzostwo trwała do samego końca. Przed ostatnią kolejką Inter miał 2 punkty przewagi nad As Romą. Ostatecznie Inter pokonał Ac Parmę, dzięki dwóm trafieniom Zlatana Ibrahimovica i wynik meczu Romy, nie miał żadnego znaczenia ( Rzymianie zremisowali 1Inter Mediolan-historia).Mecz o Superpuchar Włoch zakończył się niepowodzeniem i Superpuchar Włoch trafił do piłarzy AS Romy.